Party All Night met Macchiavelli / Party All Night with Macchiavelli

De Openbare Scholengemeenschap Singelland in Drachten heeft sinds kort een kunstwerk dat Macchiavelli uitzicht geeft op tekstregels die hem een doorn in het oog moeten zijn: ‘Party All Night’, ‘Sleep All Day’.

Wellicht dat alleen de tekst ‘Never Grow Old’ de zestiende eeuwse machtstheoreticus aangesproken zou hebben (…), maar voor het overige was hij niet een man van de soundbites. De leerlingen van Singelland daarentegen herkennen zich maar al te goed in de quotes: ze bekken goed, graven niet al te diep en de vormgeving (van Martijn Sandberg, 1967) bezit ook nog eens het nodige wow-effect. (…)

Typografisch dessin

Geen visuele, maar tekstuele soundbites zijn aangebracht op het volumineuze receptie-, consumptie- en mediapaviljoen op het onderwijsplein. Martijn Sandberg heeft ze in reliëfwerk aangebracht: bondige samenvattingen van songteksten die de essentie van de jeugd weerspiegelen: ‘Party All Night, Sleep All Day, Never Grow Old, Forever Young’.
De golvende wand, 49 meter in omtrek en 6,20 meter hoog, krijgt door de ritmische herhalingen van de vier teksten in zes regels een soort beeldende muzikaliteit. De letters, combinaties van halve bollen in dezelfde grijze kleur als de wand, herinneren onwillekeurig aan brailleschrift.
Het monochrome van de doorlopende tekst en de wand maakt het eigenzinnig gevormde paviljoen een visuele eenheid en, ondanks de massieve vorm, een luchtig element in de grote hal. Om de regelmaat van de tekst niet te onderbreken werd met de architect afgesproken dat deuren en kozijnen een zelfde kleur kregen als de wand en niet uit de muur zouden steken, maar naar binnen gewerkt. Sandberg: “Het paviljoen is ontzettend groot, maar vanwege de uni-coating is het aanwezig maar ook weer niet. Ik heb het werk gedacht vanuit de opvatting van wallpaper, dat de hele wand beslaat. Het is de huid van het gebouw geworden”.
Terwijl de tekst, zoals Sandberg zegt, een ode aan de jeugd is, verwijst hij in de vormgeving ervan naar een minder aangenaam aspect van de puberteit: “Ik heb een puistenhuid gemaakt, die ik heb verwerkt tot een typografisch dessin”.
Sandberg maakt voornamelijk gebruik van typografische middelen, “letters die ook beeld zijn, heel andere dan die in bijvoorbeeld kranten worden gedrukt”. Hij gebruikte ze eerder op behangpapier, “in een songstructuur van ritmiek en herhaling, alleen het refrein”.
Het herhalend patroon en conceptuele typografie paste Sandberg toe in zijn recente postzegels voor TPG Post. De waarden 0,39 en 0,78 zijn uitgespaard in een overall puntpatroon, bepaald door het grid van de perforatierand. De koper- (0,39) en zilver-kleurige (0,78) ondergrond is afgeleid van de laagste waarde van de Euromunten. (…)

Article: Party All Night met Macchiavelli
Author: Robert Jan Muller.
Magazine: ‘Schooldomein’, issue no. 5, 2005
Publisher: ICS Adviseurs, Amstelveen/ NL.
Copyright © 2005 Robert Jan Muller & Schooldomein. All Rights Reserved.

Party All Night with Macchiavelli

The state comprehensive school Singelland in Drachten has recently obtained a piece of artwork giving Macchiavelli a view onto lines of text that must surely be a thorn in his flesh: ‘Party All Night’, ‘Sleep All Day’.

It may well be that the text alone, ‘Never Grow Old’, might have appealed to the sixteenth century theoretician on power (…),but apart from that he was not a man for the soundbites. Singelland pupils on the contrary identify only too well with the quotes: they read well, don’t delve too deeply and moreover the design (by Martijn Sandberg, 1967) also has the necessary wow-effect. (…)

Typographic pattern

Not visual, but textual soundbites have been attached to the voluminous reception desk, dispensing counter and media pavilion on the school playground. Martijn Sandberg has applied them in relief work: succinct summaries of song lyrics reflecting the essence of youth: ‘Party All Night, Sleep All Day, Never Grow Old, Forever Young’.
The undulating wall, 49 metres in length and 6,20 metres high, obtains a sort of visual musicality through the rhythmic repetition of the four texts in six lines. The letters, combinations of demi-spheres in the same grey colour as the wall, spontaneously remind one of Braille.
The monochrome of the consecutive text and the wall makes the idiosyncratically formed pavilion a visual unity, and it is an airy element in the great hall in spite of its massive form. In order not to interrupt the regularity of the text, it was agreed with the architect that doors and window frames would have an identical colour to the wall and would not protrude from the wall but be worked into it. Sandberg: “The pavilion is extremely large, but due to the uni-coating, it is present yet then again not present. I thought of the work as arising from the notion of wallpaper, covering the whole wall. It has become the skin of the building”.
While the text, as Sandberg says, is an ode to youth, he refers in its design to a less pleasant aspect of adolescence: “I have made a spotty skin, which I have converted into a typographic pattern“.
Sandberg primarily deploys typographic elements, “letters that are also image, quite different from those printed in newspapers, for example”. He created such letters earlier on wallpaper, “in a song structure of rhythm and repetition, only the refrain”. Sandberg employed repetitive pattern and conceptual typography to his recent stamps for TPG Post. The values 0.39 and 0.78 are left blank in an overall point pattern, determined by the perforation edge grid. The red-copper - (0.39) and nickel coloured (0.78) base is derived from the lowest value of the Euro coins. (…)

Article: Party All Night with Macchiavelli
Author: Robert Jan Muller.
Translation NL-EN: Helen-Anne Ross.
Magazine: ‘Schooldomein’, issue no. 5, 2005.
Publisher: ICS Adviseurs, Amstelveen/ NL
Copyright © 2005 Robert Jan Muller & Schooldomein. All Rights Reserved.



<< BackPrint >>